Namulat ako at ngayo'y nag-iisa
Pagkatapos ng ulan
Bagama't nakalipas na ang mga sandali
Ay nagmumuni kung ako'y nagwagi
Pinipilit mang sabihin na ito'y wala sa akin
Ngunit bakit hanggang ngayon, nagdurugo pa rin

Sa kanya pa rin babalik sigaw, ng damdamin
Sa kanya pa rin sasaya, bulong ng puso ko
Kung buhay pa ang alaala ng ating nakaraan
Ang pagmamahal at panahon alay pa rin sa kanya

At sa hatinggabi ay nag-iisa na lang
Ay minamasdan ang larawan mo
At ngayo'y bumalik nang siya'y kapiling pa
Alaala ng buong magdamag
Kung sakali mang isipin na ito'y wala sa akin
Sana'y dinggin ang tinig kong nag-iisa pa rin

Sa kanya pa rin babalik sigaw, ng damdamin
Sa kanya pa rin sasaya, bulong ng puso ko
Kung buhay pa ang alaala ng ating nakaraan
Ang pagmamahal at panahon alay pa rin sa kanya

Sa kanya pa rin babalik sigaw, ng damdamin
Sa kanya pa rin sasaya, bulong ng puso ko
Kung buhay pa ang alaala ng ating nakaraan
Ang pagmamahal at panahon alay pa rin sa kanya

Ang pagmamahal at panahon alay pa rin
Sa kanya, sa kanya, sa kanya, hah-ooh

Sa kanya.

Simula pa nung bata ako ayoko talaga ng gamot.
Mahirap kasi akong painumin ng gamot.
Allergic ako sa mga syrup, dapat may antihistamine.
Yung ibang gamot naman parang wa epek sa akin.
Yung iba naman sobra sobra ang side epek.
Tsk tsk.

Di ako adik.
Ayoko ng ng gamot eh.
Pero wala akong magawa.
Kailangan ko ito.

Nasusuka na ako sa bago kong gamot.
Pampatunaw daw ito ng mga cysts ko.
OO may cysts ako, maliit lang naman.
Di naman sya masyadong big deal.
Type ko lang mag emote emote.

Every two days tinataasan ang dosage
Tsk tsk, nakakasuka talaga!
Ayoko na nga inumin eh pero di pwede.
Kailangan ko ito.
Asar...

Di ko alam kung may depressant chuva ito.
Simula ng inumin ko ay emotera na ako.
Hay... buhay...

Tinitiis ko lahat ng ito para syo...
Alam mo kaya yun?

Mahilig talaga akong magblog.
Hobby ko yun... outlet din...
Ng kung anu-ano at iba pa.

Blogspot na ang bago kong tambayan.
Ni hindi ko na nga naalala na may blogdrive pala ako.
Tsk tsk.
Pag tumatanda ka talaga oo...

Nakita ko ang lumang blog ni Nei.
Dun ko narealize na sobrang namiss ko ang dati kong mga kablog...
Nung dati na ang tangi kong dahilan upang magsulat ay para matahimik...
Nung dati na ang sarap magsulat...

Namiss ko ang blog na ito.
Namiss ko ang damdaming tila nakalimutan ko na...
Pati na ang mga pangyayaring kaakibat nito.

Mahirap balikan ang nakaraan.
Subalit ito ay susi sa katahimikan.
Sa mga mambabasa ng blog na ito.
Sana'y maintindihan nyo ang buhay ko...

Salamat.

Take time to realize,
That your warmth is. Crashing down on in.
Take time to realize,
That I am on your side
Didn't I, Didn't I tell you.

But I can't spell it out for you,
No it's never gonna be that simple
No I cant spell it out for you

[C:] If you just realize what I just realized,
Then we'd be perfect for each other
And will never find another
Just realized what I just realized
We'd never have to wonder if
We missed out on each other now.

[V2:] Take time to realize
Oh-oh I'm on your side
Didn't I, didn't I tell you.
Take time to realize
This all can pass you by.. Didn't I tell you

But I can't spell it out for you,
No its never gonna be that simple
No I can't spell it out for you.

[C:] If you just realized what I just realized
Then we'd be perfect for each other
Then we'd never find another
Just realized what I just realized
We'd never have to wonder if
We missed out on each other now.

[V3:] It's not always the same
No it's never the same
If you don't feel it to.
If you meet me half way
If you would meet me half way.
It could be the same for you.

[C:] If you just realized what I just realized
Then we'd be perfect for each other
Then we'd never find another
Just realized what I just realized
We'd never have to wonder
Just realized what I just realized

OoOoOOo

Missed out on each other now
Missed out on each other now

Im currently having a field work right now and gosh i really miss the internet!! probably this holy week im busy surfing and updating my blog heheh :p